Naam:
Aziz Aarab

Leeftijd:
26

Geboren in:
Nador

Woont in:
Utrecht

Even voorstellen:
12 mei 1981, op een mooie lentedag in hartje Nador (Noord Marokko) begin ik mijn eerste werkdag als mens op aarde. Na één jaar in het land van herkomst werden mijn wortels afgekapt en werd ik samen met mijn moeder, vijf zussen en twee broers getransporteerd van de high hills to the low lands.

De melktandjes kwamen tevoorschijn en het werd tijd voor de kleuterschool. In een klas met 80% Turken, 15% Marokkanen en 5% Nederlander (docent) heb ik de achtjarige basisschool afgerond. Eén van mijn grootste hobbies destijds was tekenen. Elke envelop of ander stuk papier werd door mij onderbeklad. Ik werd zelfs de aangewezen persoon op school om de tekeningen in de schoolkrant te doen. Samen met de drerrie Omar, Rachid, Yousef, Najim en Durmush groeide ik op in de wijk Pijlsweerd.

Na de basisschool heb ik de VBO gedaan en daarna de MBO. Naast school bleef ik altijd creatief. In 1999 ontdekte ik het Nederhop. Osdorp Posse was in die tijd nog heel actief en mijn grote voorbeeld. Naast een roman waar ik mee bezig was kladde ik ook schriften vol met teksten over de politiek, liefde en de straat. Toen ik de opleiding administratie ging doen op het ROC Amerikalaan, had ik mijn eerste optreden. Via via per ongeluk ingerold, deed ik mee met de jaarlijkse talentenjacht op school. En ik won. De overwinning gaf mij de doorslag om verder te gaan. Zo maakte ik nog tal andere nummers waarmee ik op verschillende plaatsen optrad. Onder de artiestennaam Zizouit trad ik op van Freefightgala’s tot de Schouwburg tot winkelcentra’s. Daarnaast heb ik ook een aantal keer de presentator gespeeld. In de loop der jaren was Nederhop sterk gegroeid in Nederland. Maar voor mij was het genoeg. Ik stopte met rappen en ging verder als schrijver.

Ik blies het stof van het verhaaltje waar ik ooit aan begonnen was en focuste me op mijn verhaal. Een proces dat jaren duurde en veel onderzoeken, eindigde als een roman dat het leven van een Marokkaanse jongen schetst. Ondertussen schreef ik een toneelstuk voor de vereniging waar ik bij zat “Platform Marokkaanse Jongeren Utrecht”. Zij gaven mij de kans om een groep op te stellen en een toneelstuk te spelen. Het verhaal dat ooit een hersenspinsel was werd nu tot leven gewekt. Ik noemde het “Yemma Yemma, Wat een dilemma”. Zelf was ik de schrijver, regisseur en speelde er een bijrolletje in. Het was geslaagd en het publiek was zeer enthousiast. Dat motiveerde ons om verder te gaan met toneel. Zo zijn we begonnen met een actueel stuk genaamd “DJELLABA GROOVE” waar Nederland overspoeld wordt met de nieuwe trend: Djellaba’s.

Ook mijn boek was nu klaar voor de pers. De droom die ik altijd al had is nu eindelijk werkelijkheid geworden. Het boek noemde ik “Drerrie. Marokkaantjes uit de achterwijk”. Anno 2006 ben al 25 jaar medewerker op planeet aarde, maar nog steeds niet uitgekeken op wat de toekomst te bieden heeft.